ไปอีกแล้ว

วันนี้ พอเลิกเรียน ก็ตรงดิ่งไป รร สอนคนตาบอด

รถติดมากกกกกก ปกติมั้ง

อยู่แต่ชานเมือง ไม่ค่อยได้เข้าเมือง เลยปวดหัวกับรถติด

ลงสาวรีย์ เดินเล่น แล้วก็ ต่อมอไซต์ ไป รร

ไปถึงก็ได้สอนน้องเลย ตอนเย็นๆ วันธรรมดา จะไม่ค่อยมีอาสาสมัคร

วันนี้ก็เหมือนกัน อาสาสมัคร น้อยมาก ปอก็ไปสอนน้อง

ชื่อน้องแตงโม กับน้องเล็ก

แล้วก็เจอ น้องๆ ที่ปอเคยมาครั้งก่อนด้วย

พอถึงเวลาที่น้องๆ กินข้าว อาจารย์ก็ให้ปอไปกินข้าวด้วย ฮาฮา

ได้กินข้าวฟรี ที่ รร ยำวุ้นเส้น กับ แกงจืดข้าวโพดอ่อน

แล้วก็ได้รู้จัก พี่หลายๆ คน ที่มาเป็นอาสาสมัครเหมือนกัน

พี่เค้ามาบ่อย จนน้องๆ จำได้ ปออยากให้น้องๆ จำได้บ้าง ฮาฮา

ก็สอนๆ ไป น้องแตงโม เก่งมากอ่ะ

ความจำดีมากกกกกกกก แบบ เป็นเด็กที่ตั้งใจเรียนมาก

อะไรที่ครูสอนในห้อง น้องจดมาหมดเลย แถมยัง จำที่ครูสอนได้ดีมาก

ปอช่วยน้องทำการบ้าน 3 วิชา ดนตรี การงาน แล้วก็ ภาษาไทย

ก็ไม่มีอะไร แค่ช่วยน้องเขียนที่น้องโน๊ตเป็นอักษรเบลล์มาจากห้องเรียน เป็นตัวหนังสือ

ส่วนมากจะเป็นแบบนั้น แต่ที่ ประทับใจคือ

วิชาภาษาไทย ครูให้น้องเขียนเรียงความ เรื่อง อนาคตอยากทำงานอะไร

น้องก็พูดมา ปอก็เขียน แบบ ฟังที่น้องพูดแล้ว T^T

จริงๆ น้องแตงโมไม่ได้ตาบอด ตั้งแต่เกิด แต่น้องเพิ่งตาบอดตอน 7 ขวบ

น้องเป็นโรคเยื่อประสาทตาอักเสบ ตอนแรกเป็นข้างเดียว แล้วไปๆมาๆ เป็น 2 ข้างเลย

น้องอยากทำงานในสถานฑูต ปอหวังให้น้อง ได้ทำอย่างที่น้องอยากทำ

น้องให้ปอช่วยสรุปให้ ฮาฮา ตอนแรกก็ไม่รู้จะสรุปยังไง

แต่ก็อืม ก็เกริ่นๆ ให้น้อง น้องก็ช่วยพูดต่อ

ประมาณว่า

ขนาดน้องมีไม่ครบ 32 ยังมีความฝัน ยังตั้งใจเรียนเพื่อความฝัน

ก็อยากให้คนที่ครบ 32 หากท้อ ก็ต้องสู้ ทำความฝันให้เป็นจริง

ประมาณนี้อ่ะ โอยยยย สะเทือนใจ

ตอนกลับ น้องแตงโม ก็เข้ามากอด บอกว่า ขอบคุณ แล้วก็อยากให้มาอีก

>///< รู้สึกดีมากเลย

ที่มีคนต้องการ ฮ๊าๆๆๆๆ

 

นั่งรถกลับบ้าน รถติด ชิบบบบบบบบบ มึน ปวดหัว

 

และปลอดภัย

 

ป.ล. ในเมืองตอนกลางคืน สวยมาก

ป.ล.2 ลืมใส่เวลากลับ ในสมุด ของ รร –*-

F**king Love

ตามหัวข้อ ไม่อยากอธิบายอะไรมาก

ไม่อยากรับรู้อะไร อีกแล้ว

 

วันนี้ไปคุยโปรเจคกะจารย์ชลเมธมา

ก็คือ จารย์ ให้เปลี่ยนหัวข้อโปรเจค – -

เอาวะ!! สู้เว่ย

 

โรคกระเพาะกำเริบ หนักขึ้นทุกวัน

ทำเอากินข้าวไม่ลง –*- กินแล้ว จะอ้วกๆ ต้องกินน้อยๆ

อิแพรวก็ห่วง กลัวจะผอมไปมากกว่านี้

จริงๆ กุไม่ได้อยากผอม แต่กุกินไม่ลง กุจาอ้วก –*-

 

พรุ่งนี้จะไปสอนการบ้านน้องๆ ที่ รร สอนคนตาบอด

รู้สึกดีใจมาก ที่ค้นพบที่แห่งนี้ ฮาฮา

เหมือนปอเป็นคนตาบอด เหมือนกับว่า พอเข้าไปที่นี่แล้วปอตาสว่างขึ้น

 

อีกที่ที่อยากไป คือบ้านเด็กอ่อนพญาไท

แต่ประเด็นคือ ไม่มีเงิน แล้วก็ไม่มีเวลา

อยากไปอุ้มเด็กๆ เคยไปอ่านที่คนอื่นเคยไปมา แล้วรู้สึก สงสารน้องๆ

แบบเรียกหาความรัก ต้องการความรัก ทำนองนี้

เวลาถูกอุ้มแล้วก็จะไม่ยอมให้ปล่อย

ไปที่นี่ อย่างน้อย เด็กที่นี่ก็ต้องการความรักจากปอ

 

ปอไม่ค่อยสบายอารมณ์ ช่วงนี้ มีแต่คนเป็นห่วง

ขอโทษ แล้วก็ขอบคุณจริงๆ

 

ขอบคุณแพรว ที่อยู่ข้างกันมาตลอด ไม่รู้จะขอบคุณยังไง กุรักเมิงมากอ่ะ

ขอบคุณใครที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ที่คอยรับโทรศัพท์ ฟังเสียงคนร้องไห้ ฮาฮา

ขอบคุณพี่ตูน ไม่รู้จะพูดอะไร แต่ขอบคุณ ที่รับฟังความบ้าของปอ

 

 

 

ไม่ได้อยากด่า แต่พูดคำนี้แล้วมันสะใจ สบายใจ

ขอหน่อยนะ

 

Fuck You

เพราะโลกร้อน

วันนี้ตื่นเช้ามา
ก็ง่วงนอนมาก เพราะว่าเมื่อคืนมื่อคืนนอนดึก – - มัวแต่เล่นเกมส์
ตื่นมาก็จะไปเรียน db2 รีบมากกลัวไปสาย
ปรากฎว่า ก็โทรหาฝ้ายว่าน ว่านบอก เรียนบ่ายโมง
เอิ่มมม ออกมาตอน 9 โมง
ก็เลยลงบางปะกอก เปลี่ยนใจทันที
ไป รร สอนคนตาบอดดีกว่า
ก็นั่งรถไปสาวรีย์ไปเดินเล่นแล้วก็นั่งมอไซต์ต่อไป รร
พอไปถึง ไม่มีเด็กๆ เลย -*- น้องๆ
สอบเสร็จแล้วก็กลับบ้านกันไปหมดแล้ว
เหลือแต่เด็กๆที่ซ่อม – -
คุณครูเลยให้ช่วยสอนคณิตศาสตร์น้อง
สอนเรื่องทศนิยม ฮาฮา เป็นครูที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ
ไม่ทันสอนเสร็จ ครูก็ประกาศให้น้องๆไปรวมกัน ก็เลย ต้องกลับ
ก็จะไปพันธุ์ทิำพย์ต่อ อยากได้ซอฟเคส
ก็นั่งสาย 14 ไป (ถามลุงยามหน้า รร)
ก็นั่งรถไป โคตรหวั่นๆใจ ว่ามันจะไปถึงมั้ย
ประกฎว่า มันผ่านเซ็นทรัลเวิล์ด ก็โอเค เดินหน่อย
ก็ไปซื้อ เดินๆ เจอที่วางโน๊ตบุ๊ค แบบมีพัดลม แล้วก็ที่วางเม้าส์ด้วย อยากได้ *0*
แต่ตั้งใจจะมาซื้อซอฟเคส ก็เลย อดใจๆ
แต่ว่า ก็ได้นาฬิกาข้อมือมาด้วยอีกเรือน – -
โคตรฟุ่มเฟือย
มามอต่อ มาเรียน db2
ณ ขณะนี้ แล

ทำไมตั้งชื่อตอนว่าเพราะโลกร้อน – -
เพราะว่า โลกร้อนทำอารมณ์คน ไม่ค่อยเที่ยงตรงอ่ะ ฮ๊าๆ

ไม่บอกไม่ได้แล้ว

น้องปอ

เมื่อเค้าไม่รักเรา

เราอย่าไปรักเค้า

เค้าก้แค่หลอกเราให้หลงดีจัย~

เมื่อเค้าไม่รักจิง

เราก้ปล่อยเค้าไป

อย่าฝืนให้มันปวดใจ ทำร้ายกันอีกเลย

ผญ จิตใจอ่อนโยน สักวัน ก้ มี ผช ดีๆ เข้ามาอีกเยอะ

ผช ดีๆ ไม่ใช่ มีแต่ ….

 

——————–

 

วันนี้ ไปทำจิตอาสามาค่ะ

*0* จริงๆ นัดกิมเล้งกับแพรวไว้ แต่ 2 คนไม่ไปเลย ก็เลยไปกะไอ่อ้วน(ป๋าโอ๊ต)

นั่ง 140 ไปลงอนุสาวรีย์ชัย แล้วก็เดินๆ ถามทาง จะไปโรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ

ก็ได้ความก็เดินๆๆๆๆ ไปเกือบสุดถนน –*- เจ็บเท้า แต่สู้ๆ

ไปถึงตอน 11 โมง เจอรถบัส มจธ. ด้วย *0*

วันนี้คนมาเป็นอาสาสมัครเยอะมาก

ก็ไปลงทะเบียน แต่ด้วยความที่อาสาสมัครเยอะก็เลยต้องนั่งรอน้อง –*-

กว่าจะมีน้องให้สอนหนังสือก็ เที่ยงกว่าๆ

น้องมาให้สอนวิชาคณิตศาสตร์ ให้วาดรูปโดยใช้วงเวียน –*- ยากมากเลยสำหรับสมองเด็ก ปี 3

ก็ทำๆ ไปเรื่อยๆ จนมีอาสาสมัครอีกคนมา ขอวานให้ช่วยดูน้องอีกคนให้

เป็นเด็กผู้ชาย น้องมาพร้อมกับหอยทาก ตัวบ๊ะเอ้ก ในมือ – -“

นั่งวาดรูปไป น้องผู้ชายก็หันมาถามตลอดเลยว่า “มัน(ตัวทาก)กำลังทำอะไรอยู่”

ก็ต้องหันไปบอก เรื่อยๆ – -“ ซักพัก ก็มีคุณครูเดินมา บอกให้น้องเอาไปปล่อย มันสกปรก มีพยาธิ

น้องก็ไม่เอาไปปล่อย ปอก็เลยพูดกรอกหู เนี่ยมันมีพยาธินะ เดี๋ยวมันจะเข้าไปให้เล็บนะ ไปแย่งอาหารเรากิน

ทำให้เราขาดสารอาหารตายได้นะ น้องก็นิ่งๆ

จนซักพักน้องก็ยืนขึ้น เอาทากไปปล่อย

ช็อตเด็ดคือ พอปล่อย ก็จะล้างมือให้น้อง แล้วพอดีแถวนั้นมันมีก๊อกน้ำ ก็เลยเปิดล้างมือให้น้อง

น้องก็บอกว่าทำไมน้ำมันเหม็นอ่ะพี่ ปอก็ดมๆ เอ๊ะ ไม่ได้กลิ่นนี่หน่า

ก็คิดในใจน้องคงป่วนเราเล่นแน่ๆ เพราะน้องดื้อและซนมากๆ (เด็กผู้ชายนี่เน๊อะ)

ก็กลับมา นั่งทำงานให้น้องคนแรกจนเสร็จ ก็ขอตัวกลับ

** ระหว่างที่ปอกำลังคุยกะน้องผู้ชาย โอ๊ตก็อ่านนิยายให้น้องผู้หญิงฟัง

*** ห่า น่าจะสลับกัน –*-

ก็นั่งรถแท๊กซี่กลับ ไปมอต่อ

ออนเอ็มปุ๊บ เล่าให้พี่ตูนฟังปั๊บ

เข้าเรื่องละกัน

ไอ่น้ำที่ล้างให้น้องอ่ะ มันเป็นน้ำ reuse นั่นแหละ เข้าใจว่าไงก็ตามนั้น

น้องจมูกดีมากๆ หรือ ปอจมูกเสียเองฟระ

 

ก็เชิญชวน แฟนคลับปอนะคะ

ว่างๆ ก็ไปช่วยสอนการบ้านน้องๆ หรือเล่นกับน้องๆ

ที่โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ ได้นะคะ เปิดทุกวันค่ะ ^^

ถ้าไป อนุสาวรีย์ถูก ก็ ไปโรงเรียนถูกแหละค่ะ ถามๆ ทางเค้าเอา ^^”

ทำบุญ เกิดมาชาติหน้า จะได้หน้าตาดี –*- ไม่ถูกทอดทิ้ง

 

หรือใครมีกระดาษที่ไม่ใช้แล้ว ก็เอาไปบริจาคได้ค่ะ น้องจะได้เอาไปโน๊ตเวลาติวหนังสือ(อักษรเบลล์)

 

มีโอกาส จะไปอีกค่ะ

 

 

เรื่องที่จะบอก ก็มีเพียงเท่านี้แล

 

ป.ล. คุณครูที่นั่น น่ารักมากๆ เลย